In de New York Times verscheen op 6 mei 2001 een artikel over een vrouw die haar vierjarige tweeling borstvoeding geeft. Het was een positief artikel, waarin de warme band tussen moeder en de tweeling werd benadrukt en het gezin als een gewone doorsnee familie werd neergezet. In dit artikel wordt gerefereerd aan recente rechtzaken in de VS waarin ouders/moeders met de kinderbescherming geconfronteerd werden omdat ze te lang borstvoeding gaven.
Lezers konden op dit artikel reageren in een lezerspanel. Elizabeth Baldwin, advocaat en specialist in rechtszaken waarin borstvoeding een rol speelt, was lid van het panel. Zij heeft een pagina
Breastfeeding & the Law op de website van LLL International.
Hoe lang is lang?
6 mei 2001
Een van de lezers vroeg wat de gulden middenweg is. Die is: ouders te stimuleren om naar de behoeften van hun kinderen te luisteren, ongeacht de manier waarop ze hun kinderen voeden. Dr. Sears zegt niet dat je door borstvoeding kan voorkomen dat kinderen op scholen met een geweer rondlopen en gaan schieten, maar dat kinderen die langer borstvoeding krijgen, eerder sterk aan hun moeders verbonden zullen zijn, of met andere woorden een erg veilige hechting hebben. Beantwoording aan de fysieke en emotionele behoeften van een kind leidt tot veilige hechting, en dat gaat meestal erg natuurlijk als moeders ervoor kiezen om langere tijd borstvoeding te geven. Dit betekent niet, dat een kind dat geen borstvoeding krijgt slecht uit de bus zal komen, of geen veilige hechting heeft, maar het gaat minder gemakkelijk als het kind geen borstvoeding krijgt. Het kan dus wat meer werk betekenen om het voor elkaar te krijgen. Het staat buiten kijf dat kinderen die op jonge leeftijd veilige hechtingen opbouwen en deze onderhouden, - ongeacht of ze nu borstvoeding krijgen of niet - meer kans hebben om het in hun latere leven beter te doen dan andere kinderen. Ik denk dat Dr. Sears bedoelt, dat kinderen die deze schietpartijen plegen, waarschijnlijk geen veilige hechting kennen, en dat dit zeldzaam zou zijn bij kinderen die jaren borstvoeding kregen of de kans kregen zichzelf op de natuurlijke manier te spenen. Ik hoop dat alle ouders het belangrijk vinden om goed contact met hun kinderen te hebben, veilige hechting te bevorderen, en ernaar te streven om een open communicatie te houden, vooral als zij tieners worden.
7 mei 2001
Terwijl een knuffel en een zoen prima zijn, is er niets mis met vrouwen die hun kinderen ook toestaan troost te zoeken aan de borst. Niet iedere vrouw zal er voor kiezen om door te gaan met borstvoeding tot in de kinderjaren, en dat is prima als dat voor haar gezin goed uitpakt. Dat betekent echter niet dat we de vrouw die deze keuze wel maakt, zouden moeten ontmoedigen. Je vraagt waarom een kind ooit zou willen spenen, alsof deze behoefte zou doorgaan tot de volwassen leeftijd. Er is echter geen grond voor deze gedachte. Alle kinderen ontgroeien de behoefte om aan de borst te drinken, op hun eigen moment. Jij vraagt waarom een 7-, 8- of 9-jarige zou willen stoppen? Omdat de behoefte verdwijnt, dat is wat er gebeurt met kind-geleid-spenen. Deze moeders ontwijken niet 'lui' de behoefte van hun kinderen, maar komen er integendeel juist aan tegemoet, op de meest natuurlijke manier. Mensenkinderen zijn zo gemaakt dat ze aan de borst drinken totdat ze zichzelf op een natuurlijke manier spenen, en deze leeftijd is verschillend voor verschillende kinderen. Geen leeftijd is te oud.
Niet alle moeders zullen er voor kiezen om hun kind toe te staan zichzelf te spenen. Dit is een individuele beslissing, gemaakt door moeder en kind. De beslissing van een persoon zou niet de basis moeten zijn voor de beslissing van een ander persoon, en iedere vrouw zou zeker het recht gegund moeten worden om te kiezen wat voor haar en haar kind het beste is. Als een vrouw vaststelt dat het voor haar het beste is om langer door te gaan met borstvoeding, en haar kind op natuurlijke manier te laten spenen, dan zouden we ons oordeel niet in plaats van de hare moeten zetten. Borstvoeding is een gezondheidskeuze, en het leidt geen twijfel dat hoe langer een vrouw borstvoeding geeft, hoe meer profijt haar kind er aan heeft.
8 mei 2001
Jij vraagt je af tot hoe oud kinderen borstvoeding kunnen krijgen en hoe lang ze dat ook echt doen. Laat ik beginnen te zeggen dat ik zaken van de kinderbescherming heb gezien waarin het kind tot 8 jaar oud was, en in het afgelopen jaar zocht in ieder geval één dienst contact om me te vragen naar de juistheid van borstvoeding voor een 10-jarige. Dr. Dettwyler heeft een paar 9-jarigen in haar studie, maar ik ken persoonlijk twee moeders wiens kinderen speenden op de leeftijd van 10 jaar. Ik realiseer me dat dit shockerend zal klinken in jouw oren, en het is zo makkelijk om een willekeurige leeftijd te prikken waarop we denken dat een kind 'te oud' is. Het is ook makkelijk om te denken dat deze kinderen borstvoeding krijgen als een pasgeborene, en niet te begrijpen dat het kind hoogstwaarschijnlijk al bijna vier of vijf jaar bijna gespeend is, en zo nu en dan voordat hij gaat slapen een paar minuten drinkt. Het kan zijn dat het kind één keer in de paar weken even drinkt, en er een aantal jaren over doet om eindelijk 'volledig gespeend' te raken. De twee 10-jarigen die ik ken deden dat inderdaad op die manier- ze waren een paar jaar lang 'bijna gespeend'. Zo af en toe dronken ze wat vlak voor het slapen gaan, meestal als ze ziek waren, of erg hangerig. Beide kinderen zijn nu aangepaste tieners, en hun moeders zijn goed functionerende vrouwen met een hoge opleiding, die na een bepaalde leeftijd besloten zich geen zorgen te maken over op welke leeftijd hun kind zou moeten spenen. Van wat ik heb gezien, zijn het meestal de kinderen die als kind moeilijk te troosten zijn die lang borstvoeding willen krijgen, zij hebben vaak een eigen tijdspad voor alles.
Ik kan me heel goed voorstellen dat veel mensen hier ontzet over zullen zijn, en ik verwacht dat veel mensen die geloven in natuurlijke spenen, ook zullen denken dat er een zekere tijdslimiet moet worden gesteld. Ik vraag iedereen om niet te vergeten dat ieder kind verschillend is, en het is niet aan ons om ons eigen oordeel belangrijker te vinden dan het oordeel van de moeder. Zelfs als wij er zelf niet voor kiezen om zo lang borstvoeding te geven, dat geeft ons niet het recht om anderen te veroordelen.
Tussen twee haakjes, ik kan met zekerheid zeggen dat moeders die hun kinderen toestaan op natuurlijke manier te spenen, en kinderen hebben die dat op een oudere leeftijd deden, geen gevoel hebben de 'borstvoeding te missen'- deze moeders zijn meer dan gelukkig om hun kinderen te zien opgroeien, en onafhankelijk te zien worden. Mijn ervaring leert me dat moeders die borstvoeding missen, gewoonlijk hun kinderen vroeg (bedoeld of onbedoeld) hebben aangemoedigd om zich te spenen .
Het is een mythe dat deze moeders doorgaan met borstvoeding om hun eigen behoeften te bevredigen, en er zelf van genieten als hun kind nog aan ze vast zit, of dat ze hun kind niet kunnen loslaten als dat zou moeten. Dit zijn de meest gangbare misverstanden over natuurlijk spenen, als men hoort hoe lang kinderen borstvoeding krijgen. Maar als je bedenkt dat de borst heel vaak aanbieden, een van de methoden is om te spenen, dan begrijp je dat het haast onmogelijk is om een kind te doen borstvoeden. Ze hebben de behoefte, of ze hebben die niet. Ik vind het ironisch dat de moeders die het meest responsief zijn voor hun kinderen, beschuldigd worden egoistisch te zijn.
Ik ben niet verbaasd dat je dezelfde gevoelens hebt over samen slapen. Iedereen die door deze praktijken geshockeerd lijkt te zijn, herinnert zich hoop ik dat tot de laatste eeuw bijna alle kinderen borstvoeding kregen tot in hun kindertijd en het bed deelden met hun moeders. In veel landen is dat nog steeds het geval. Ik denk dat de reden waarom veel mensen hierover geshockeerd zijn gelegen ligt in onze achterhaalde en inaccurate visie over onafhankelijkheid. Wij als maatschappij denken dat we onze kinderen moeten pushen om onafhankelijk te kunnen worden. De psychologie echter heeft al tientallen jaren aangetoond dat hoe responsiever de ouders zijn voor hun kinderen, hoe veiliger hechting ze hebben, des te onafhankelijker ze worden, en des te betere sociale vaardigheden ze hebben, en in staat om diepe relaties aan te gaan als volwassenen. Natuurlijk spenen is niet meer dan dat, namelijk responsief zijn voor de behoefte van het kind om te zuigen. Ze zullen allemaal een keer spenen, als zij er aan toe zijn, en op hun manier.
Hoe lang is te lang?
5 mei 2001
Terwijl wetgeving niet ingaat op de kwestie hoe lang kinderen zouden moeten worden borstgevoed, is het wel belangrijk om op te merken dat er geen kinderbeschermingsburo in de VS is geweest die borstvoeding op een bepaalde leeftijd schadelijk heeft gevonden, hoe oud ze ook waren. Talloze buro's hebben gekeken naar zaken waarin kinderen van één of twee jaar, tot de leeftijd van 6 tot 8 jaar, borstvoeding kregen. Alle kinderen zullen op enig moment stoppen, en er wordt geen enkele schade veroorzaakt als moeders worden toegestaan hun kinderen op een natuurlijke manier te laten spenen. Het is ironisch dat we ze uitstoten, straffen en soms criminaliseren als ze precies datgene doen wat wordt aangemoedigd, zowel nationaal als globaal. De Wereldgezondheidsorganisatie spoort moeders in zowel ontwikkelde als ontwikkelingslanden aan hun kind borstvoeding te geven totdat het kind twee jaar is, en daarna. De Amerikaanse Academie van Kinderartsen stelt in haar aanbevelingen van 1997 dat alle kinderen tenminste 12 maanden borstvoeding zouden moeten krijgen, en daarna zo lang als beiden dat wensen. Ze refereert dan naar een studie in noot 104 dat kijkt naar de normaalheid van langdurig borstvoeding in de Verenigde Staten tot de leeftijd van vijf of zes jaar (Sugarman, Kendall-Tackett, 1995).
Niet iedere moeder zal er voor kiezen om haar kind op natuurlijke manier te laten spenen. Mensen zouden echter niet moeten proberen hun eigen persoonlijke meningen een andere moeder op te leggen, en voor hen te beslissen. Er is geen leeftijd te noemen waarop een kind gespeend zou 'moeten' zijn, en het zal een beslissing moeten blijven die genomen wordt door iedere moeder met kind. Het doet het kind geen kwaad om het toe te staan op een natuurlijke manier te spenen, en het biedt veel voordelen voor beiden.
Merk op dat het populair begint te worden in de VS om langer borstvoeding te geven, getuige de verschijning van twee boeken waarin een apart hoofdstuk wordt ingeruimd over borstvoeding geven na de leeftijd van vier jaar!
6 mei 2001
Ik wil moeders geruststellen: ik heb nog nooit een moeder ontmoet die problemen kreeg door ervoor uit te komen dat ze langdurig borstvoeding gaf. Sociaal werkers weten doorgaans wel dat er geen sprake is van mishandeling of verwaarlozing als een kind borstvoeding krijgt zolang dat kind het zelf wil. Bovendien kon vrijwel elke moeder die gerapporteerd werd, haar situatie ophelderen zodra de sociaal werker informatie kreeg over lang voeden. We horen in de pers de 'uitzonderingen op de regel', waarvan er maar zeer weinig zijn.
Als je als moeder bij de kinderbescherming wordt gerapporteerd en de kwestie van lang borstvoeding geven komt ter sprake, raak dan niet in paniek. Elke rapportage over mishandeling/verwaarlozing moet worden onderzocht en de persoon die dit onderzoek uitvoert, doet gewoon zijn werk, dus probeer niet boos op hem of haar te worden. Informeer ze met materialen die de kwestie behandelen, zoals de Innocenti Declaration, aanbevelingen van de American Academy of Pediatrics (vereniging van Amerikaanse kinderartsen), het onderzoek waarnaar in voetnoot 104 van deze aanbevelingen wordt verwezen en het artikel 'A Time to Wean' van Dr. Dettwyler in 'Breastfeeding Abstracts'. Neem gerust contact op met Borstvoedingorganisatie LLL of VBN of de NVL voor hulp bij elke kwestie die met borstvoeding te maken heeft, of het nou met wetgeving te maken heeft of niet.
Wettelijke bepalingen weerspiegelen vaak algemeen maatschappelijke zienswijzen. Artikelen en discussies zoals deze kunnen bijdragen tot een verandering van deze visies en helpen ons allen om meer kindgericht te denken.
6 mei 2001
Ik ben nog steeds verbaasd over het grote aantal moeders dat hier ingelogd heeft en hun gevoelens over langer borstvoeding geven deelt. Er is geen twijfel aan dat veel meer moeders gehoor geven aan de huidige aanbevelingen om langer borstvoeding te geven en hun kinderen zichzelf op de natuurlijke manier te laten spenen, dan zelfs ik me realiseerde. Complimenten voor alle moeders die er de tijd voor nemen om geduld te hebben terwijl hun kleintjes deze basisbehoefte aan afhankelijkheid vanzelf ontgroeien.
Velen van jullie vernoemen het feit dat ze zich zorgen maken als ze aan iemand vertellen dat ze nog steeds borstvoeding geven. Ik wil toch benadrukken dat het maar heel zelden voorkomt dat een moeder problemen met de wetgever ondervindt, of dat ze om redenen van wetgeving zou moeten stoppen met voeden. Zoals ik eerder meldde, komen zaken waarbij de kinderbescherming onderneemt tegen een moeder die borstvoeding geeft, bijzonder weinig voor. Als er sprake is van familierechtzaken, zoals een echtscheiding waarbij besluiten over de voogdij en bezoekrecht genomen moeten worden, is de kwestie een beetje anders.
De afgelopen tien jaar heb ik mij vooral gericht op familierechtzaken waarbij kinderen die borstvoeding kregen betrokken waren. Dit is mijn passie en ik ben er trots op om te kunnen zeggen dat mijn werk door zowel vader- als moedergroepen wordt gerespecteerd. Alhoewel ik de situatie in de goede richting zie veranderen, kan het momenteel moeilijk zijn om borstvoeding te beschermen, zelfs bij jonge baby's. Hoe ouder het kind, hoe moeilijker dit nog wordt. Voor sommige moeders is spenen helaas de verstandigste keuze als ze geen negatieve beslissing inzake de voogdij willen riskeren. Uit recente zaken blijkt dat er geen sprake is van sekse-discriminatie als de rechtbank het aspect van de borstvoeding in de besluitvorming meeneemt, en dat lang borstvoeding geven geen negatieve invloed zou hebben op de algemene ontwikkeling. Toch neem je een risico als je ervan uit gaat dat de betreffende professionals (rechters, advocaten, psychologen, voogden enz.) de nodige kennis van en begrip voor deze materie hebben. Maar al te vaak worden deze moeders beschuldigd van seksueel misbruik, het hun kind borstvoeding op te dringen om hun eigen behoeften te bevredigen, zaken niet los te kunnen laten, de kinderen afhankelijk te houden, of borstvoeding te gebruiken om de vader buiten spel te zetten. Maar borstvoeding is niet seksueel, kan niet opgedrongen worden, als je borstvoeding geeft reageer je op je kind en ben je niet blijven hangen; borstvoeding levert onafhankelijker kinderen op en verhindert vaders niet om zeer liefdevolle en veilige binding met hun kinderen te krijgen.
Kym, jouw moed en vertrouwen om dit verhaal te vertellen zal alle borstvoedende moeders die met 'het recht' te maken krijgen, helpen. Sarah, door dit artikel te schrijven voorzie je niet alleen in een andere manier om juiste informatie te verspreiden, maar help je ook om de ouderwetse houding van de maatschappij over deze basale koestering te veranderen. Moeders die hun kinderen toestaan om op natuurlijke wijze van de borst te spenen, beantwoorden de behoeften van de kinderen op een liefdevolle wijze, omdat zij geloven dat dit het beste is voor hun kind. Jullie fantastische postings laten dit heel duidelijk zien! Allemaal bedankt voor deze hulp!
Borstvoeding in het openbaar
10 mei 2001
Borstvoeding geven in het openbaar: ahhh, een van mijn favoriete onderwerpen! Het is vreemd dat we geen bezwaar hebben tegen blote borsten om ons heen, behalve dan als er een baby aan te pas komt. Vrouwen hebben het recht om hun baby te voeden, waar ze zich ook bevinden. De enige reden waarom we nu in meer de de helft van de staten wettelijke bepalingen hebben, is om de algemene opvatting te veranderen dat het onbehoorlijk is of dat mensen dit niet zouden hoeven zien. Veel vrouwen aan wie men ergens vroeg om geen borstvoeding te geven, waren kersverse moeders die niet eerder in het openbaar hadden gevoed. Zij waren zo zorgvuldig om niets te tonen dat ze de aandacht op zich vestigden. Niets is meer vernederend dan een moeder die borstvoeding geeft te vragen ergens anders te gaan zitten. Zeggen dat ze weg moet gaan of elders moet gaan voeden, betekent niets anders dan zeggen dat ze moet stoppen met borstvoeding. Dit is dan ook een van de redenen waarom de stad Philadelphia een ordonnantie heeft opgenomen waarin staat dat het een vorm van segregatie is om een moeder te vertellen waar ze de borst moet geven! Deze belangrijk gezondheidskeuze zou niet beinvloed mogen worden door oudbollige maatschappelijke opvattingen. Deze opvattingen zijn ontstaan doordat het geven van borstvoeding gedurende verschillende generaties werd overgeslagen.
Als je iemand geen borstvoeding wilt zien geven, in vredesnaam, draai je hoofd om en kijk de andere kant uit! Als jij het aanstootgevend vindt dat een baby of een kind aan de borst is, negeer het net zoals je dit zou doen met andere dingen die je niet bevallen. Maar aan alle borstvoedende moeders daarbuiten wil ik zeggen: onthoud goed dat jullie het recht hebben om in het openbaar te voeden, ook al is er in jullie staat geen wet uitgevaardigd. Niemand heeft het recht om je te zeggen hoe je je baby moet voeden, of waar!
Tot slot
8 mei 2001
Het belangrijkste gevoel dat borstvoedende moeders hebben ligt niet in de gevoelens van het eigenlijke voeden zelf, maar in het kijken naar de gelukzalige uitdrukking op het gezicht van hun kind. Er is niets dat ik kan bedenken dat meer ontroerend en meer bevredigend is, dan weten dat je de behoeften van je kind kunt voldoen op zo'n belangrijke manier- belangrijk voor het kind! Wie ooit een peuter heeft gevoed weet dat als ze vallen en pijn hebben, of als ze oververmoeid zijn, of als ze ziek worden, dat ze voeden de meest belangrijke bron van troost is voor hen. Dat is het belangrijkste gevoel van bevrediging dat borstvoedende moeders hebben.
Lees ook
Inmiddels geef ik al meer dan een jaar borstvoeding. Wie had dat gedacht? Ik begon er aan, niet gehinderd door enige kennis en had vervolgens in de eerste zes weken drie keer een borstontsteking te pakken... Ik produceerde zo veel melk dat ik waarschijnlijk een vijfling had kunnen voeden. Maar mijn dochtertje Emma snapte het aanhappen nog niet zo en raakte suf doordat ze voornamelijk voormelk binnenkreeg. 
Heus.
