Moeilijke start
Toen Thijs een dagje oud was, kregen we van de kinderarts te horen dat'ie onder de lamp moest. Ik heb bloedgroep O en m'n kleine manneke heeft A, dus ik was zijn bloed beginnen af te breken toen'ie in mijn buik zat.
De plannen om poliklinisch te bevallen werden opgeborgen, en ons kleine ventje ging op de kamer onder de lamp. De dag erna werd duidelijk dat die lamp weinig hielp, zijn billirubinewaarden waren heel erg gestegen; dus moest'ie naar de neonatologie voor intensievere therapie…
Op zo'n moment valt je hele wereld in... Ik wou nog zoveel genieten van dat kleine wondertje dicht bij me, de borstvoeding kwam nog op gang, ik had echt geen zin om hem nu niet meer naast m'n bed te hebben.
Gelukkig was hij een flinke drinker, want hij lapte alle raad van de verpleging daar aan z'n laars… hij eiste iedere drie uur z'n voeding, ook al zeiden ze soms dat het teveel was. Ja mama wist wel beter. Dus ik ging dapper om de zoveel uur naar de neonatologie om te voeden. Soms wilden ze hem wat water bijgeven (ja door die lampen verlies je veel vocht) maar dat kan mama bespreken met de arts… zolang hij vlot dronk mocht ik 't zelf regelen! Oef!!
Met de prof kon ik afspreken dat'ie op vraag mocht drinken; hoorde van sommige verpleegkundigen zelfs dat dat teveel was, maar daar trokken we ons niks van aan. Acht dagen lang hebben we gevochten voor de borstvoeding, mama mocht vroeger naar huis maar reed weg en weer van huis naar ziekenhuis, want die borstvoeding was 't me wel waard!!
Eindelijk mocht Thijsje mee naar huis, grote broer Robin en kleine zus Hanne waren suuuper blij! En mama genoot eindelijk van het contact met dat kleintje… daar kwam de blauwe wolk.
Meedoen?
Zaterdag verhaaldag! Heb jij ook zo'n prachtig verhaal over je kleintje? Wij plaatsen elke zaterdag het mooiste verhaal.Kijk hier voor meer informatie
