Tip 1
Ik zou rustig aan beginnen. Wij hebben in het begin ons gehouden aan 1 nieuw ding per drie dagen. Dan kun je goed zien of het bevalt. En waar het aan ligt als je kind plotseling erg buikpijn heeft. Zodat je dat dan weer even van het menu kan schrappen en een tijdje later nogmaals kunt proberen (dat hebben wij met brood gedaan). Ook kan je dan beter zien wat je kind lekker vindt of niet. Een weigering de eerste keer wil niet zeggen dat het afgeschreven is (bij ons ging dat zo bij de sperziebonen)
Tip 2
Wij zijn begonnen met peer in schijfjes. Erg glibberig, we hebben hem dan ook wel wat geholpen door de schijfjes voor zijn neus te houden en hem laten toehappen. Toen hij de smaak te pakken had, was hij erg gemotiveerd om zelf te gaan pakken. twee maanden na het begin (met 8 maanden) kon hij zelfs al met duim en wijsvinger iets oppakken. Gekookte worteltjes in strookjes volgden snel op de peer. Banaan werkt ook goed, maar vond ik eerst wat eng, omdat dat erg plakt en moeilijker weg te kokhalzen is. Rijstwafel is ook gemakkelijk, al lijkt het hard, je baby maakt hem met slijm gauw zacht.
Mijn zoon smulde ervan. De sperziebonen waren hier de eerste maand niet zo'n succes vanwege de harde velletjes erin, die kon hij niet wegkrijgen, maar met tien maanden vond hij ze heerlijk. Andere toppers: mango, met 7,5 maand: boterham/korst, broccoli, aardappel, met acht maanden vond hij ontvelde tomaat geweldig. Met tien maanden: sinaasappel !!!!! Die geef ik in partjes/halve partjes. En ik ontvel ze alleen als de velletjes van de partjes erg taai zijn. En Spaghetti ! Op zijn Lady en Vagenbonds. En nog steeds is aardappel favoriet. Die snijd ik in lange partjes, goed vast te houden, net als een appel (alleen snij ik niet om het klokhuis heen, haha) En helaas voor de vega's onder jullie: gehakt (in langwerpige pakklare soepballetjes) en reepjes kipfilet. Als hij mag kiezen gaat het vlees het eerste naar binnen. (zie schema voor wanneer dat voor het eerst 'mag') Fruit geef ik inmiddels half zelf pakken in schijfjes, half in blokjes die ik op een vork prik en hem geef. Dan brengt hij zelf de vork naar zijn mond en eet het stukje eraf. De regie blijft bij het kind.
Tip 3
Wees voorbereid op kokhalzen, dat is een nuttig reflex om iets uit je keel te krijgen, zodat je er niet in stikt. De eerste paar keren is dat erg spannend, maar het is een onmisbaar en GOED iets. "Kokhalzen is je vriend'. Onze zoon had het na twee maanden vast voedsel met Rapley bijna nooit meer nodig. Hij had toen al veel meer controle over het eten in zijn mond.
Tip 4
Is iets nog te hard, kook het dan een minuutje. Dat doen wij bijv. met de appel.
Tip 5
Als je kind een tijdje op weg is kun je wat vaker nieuwe dingen geven. Wij houden ons daarbij aan het
voedselintroductieschema van kinderdietist Stefan Kleintjes.
Tip 6
Borstvoeding blijft erg belangrijk. Tot het eerste levensjaar kan je kind alleen op bv leven. Het is wel essentieel dat je kind leert eten en daarom is het wel goed om vanaf zes maanden te beginnen met oefenen.(Smakken deed mijn zoon ook daarvoor al, maar ik heb gewacht vanwege de rijping van de darmen) Maar: geen stress als er weinig naar binnen gaat: bv is voldoende.
Tip 7
Voorkom zoveel mogelijk toevoegingen zoals suiker en zout. Zout is niet nodig tot een jaar en kinderen vinden het net zo lekker zonder. Bovendien is zout niet zo goed voor de nieren als ze zo jong zijn .....
Suiker missen ze ook niet en is natuurlijk ongezonder dan puur natuur.Onze zoon kreeg met tien maanden nog steeds 'alleen maar' boter of soms dat niet eens op brood. En hij smulde er van. Dat dat zielig is kun je mij niet wijsmaken. En ik maak hem blij door door hem nog steeds met 10,5 maand een stuk fruit of een rijstwafel te geven als tussendoortje.
Tip 8
Leg brood 4 uur van te voren op het aanrecht, rooster het licht (zonder verkleuring!) of neem onvers brood. Te vers brood vormt een meelbal en veroorzaakt vaak krampjes.
Tip 9
- Leg een zeiltje op de grond, want vies wordt de vloer wel.
- Wij zijn heel enthousiast over de plastic langemouwen knoeischort van de Action. Ik dacht voor 2 euro. Wij hebben er een stoffen slab onder, omdat die beter aansluit op de kin, voor druipvocht. De rest wordt prima door de schort opgevangen.
- Wij halen na eindeloos geklieder nu de pitjes uit de tomaat. Die belandden toch grotendeels op vloer/tafelstoel, kind ipv in de maag. Nu is tomaat eten een stuk schoner en niet minder lekker, hoor.
- Een bordje werkt hier niet, dat keert hij om. Wij leggen een paar dingen voor zijn neus, zo op het tafelzeil.
- Wees extra voorzichtig met bijv. bananenvlekken, heeft hier al twee stuks kleren verprutst.
- Als het niet goed lukt met de hand, hebben wij het ook wel met een vorkje geprobeerd: er iets opprikken en dan aanbieden in de hand. Je kindje heeft dan nog steeds zelf de regie van het zelf in de mond doen. Werkt hier erg goed.
- Leg je camera bij de hand. Maak foto's en filmpjes voor het nageslacht en om je ouders/schoonouders te laten zien hoe goed je kind het doet op deze rare manier. (Voor commentaar moet je je een beetje doof houden, onbekend maakt onbemind) Mijn schoonmoeder was pas afgelopen weekend (10,5 maand) overtuigd toen ze op had gepast en hem voor het eerst zelf brood en tomaat had gegeven. En hem later bezig zag met mie en gehakt. En nu pas vroeg ze: waarom doen jullie dat eigenlijk? Omdat ze het eerder niet zag zitten en zich er niet meer wilde bemoeien. En toen heb ik haar de argumenten van Rapley verteld.
Tip 10
Bij ons kreeg hij al snel best veel binnen, maar toch bleek hij tot mijn verbazing weinig gegroeid te zijn. Mijns inziens kwam dit omdat hij minder om bv ging vragen. Vast voedsel verteren moet je kindje leren. Dat is niet erg, dat komt door te oefenen, maar houd dus in de gaten dat je kindje nog genoeg gemakkelijk te verteren moedermelk krijgt, want daar kan het beter van groeien.
Tip 11
Geniet van de heerlijke ontwikkeling die je kind meemaakt.
Met dank aan
- Dat waren mijn tips, lichtelijk aangevuld vanuit een 10.5 maand perspectief.
Met dank aan Tsjitske, mem van K.
Samengesteld door
Ik wist het meteen: ook dit keer zou ik er alles aan doen om mijn kleine ukkie borstvoeding te gaan geven. Dat dit dus betekende dat wanneer ik weg zou gaan, ik moest kolven of een plekje moest zoeken zodat niemand mij zou kunnen zien om borstvoeding te geven, dat nam ik maar voor lief.
