© foto: Izaak P. Slagt© foto: Izaak P. Slagt© foto: Izaak P. Slagt© foto: Izaak P. Slagt© foto: Izaak P. Slagt
home

Borstvoeding.com - Kenniscentrum Borstvoeding, biedt een keur aan informatie over borstvoeding. Kijk hier hoe dé site voor borstvoedend Nederland en België is samengesteld en kijk hier voor een compleet overzicht van alle informatie.
Elke week plaatsen wij op zondag een nieuwe column, op woensdag een nieuwe foto en op zaterdag een nieuw lezersverhaal

home

Sterre

Na twee jaar vruchteloze pogingen om zwanger te worden, zijn wij naar een gynaecoloog gegaan. Bij de onderzoeken werden geen afwijkingen gevonden, gelukkig, we zijn dus gewoon gezond. Maar waarom dan toch niet zwanger geworden? Daar wist de gynaecoloog ook geen antwoord op. We moesten het eerst nog maar eens een half jaar 'proberen' alvorens de stap te nemen naar verdere behandeling. Blij dat er niets mis was en dat we de keuze wel of niet laten behandelen nog even voor ons uit konden stellen, gingen we weer naar huis.
Ik stortte me op de voorbereiding van onze vakantie naar Hawaii: vier weken rondtrekken en kamperen op drie verschillende eilanden.

Twee maanden later, op de dag van vertrek werd ik ongesteld. Ik werd er sjagrijnig van: het was weer niet gelukt en bovendien maakte het de lange vliegreis er niet aangenamer op.
Aan het eind van de eerste week maakten we een onvergetelijk mooie meerdaagse trektocht in de Haleakalakrater op Maui. ’s Avonds genoten we van de stilte en de prachtige sterrenhemel boven ons tentje. In onze slaapzakken, met alleen het hoofd buiten de tent, staarden we naar boven.
"Kijk! Een vallende ster!" fluisterde ik enthousiast.
"Dan mag je een wens doen." zei mijn man.
" O ja!"

In stilte wenste ik een kindje. En een fractie van een seconde erna de toevoeging: "Eh... ik had nog niet gezegd op wat voor termijn! Wel een beetje snel graag... en gezond natuurlijk!" Ik geneerde me een beetje voor deze gretigheid.
We genoten de rest van de vakantie enorm van de prachtige vulkanen, de zee, het weer en elkaar. Bij thuiskomst, na het vluchtig sorteren van de post en het hele huis even doorgelopen te hebben, besefte ik me dat ik me anders voelde dan anders. Maar ja, wat wil je, na een vliegreis van 18 uur en een tussenstop van 6 uur. Ik had gewoon een enorme jetlag.
Maar toch, waren mijn borsten niet veel groter? En had ik vandaag dan niet ongesteld moeten worden? Maar wanneer is het voor mijn lichaam 'vandaag'... met al die gepasseerde tijdszones? Ik vertelde het mijn man, hij reageerde hoopvol.

De volgende dag kreeg ik een bloeding, ik huilde van teleurstelling. Maar de bloeding zette niet door en na een paar onzekere dagen hebben we een zwangerschapstest gedaan. Ik was zwanger! Wat een blijdschap! Na een paar dagen konden we het nog niet echt bevatten:
"Geloof jij het, dat we een baby krijgen?"
"Nee, jij?"
"Niet echt, maar ik ben wel heel blij."
"Ik ook."
"Weet je nog, toen ik in die krater een vallende ster zag?"
"Ja..."
"Toen heb ik een kindje gewenst."
Mijn man glimlachte breed.
"Dus mijn wens is uitgekomen, mooi hč."
Nog een glimlach en een zoen.

In de maanden erna, tijdens onze zoektocht naar geschikte namen, kwam ik de naam Sterre tegen. We vonden 'm beiden erg toepasselijk voor dit kindje, als het een meisje zou worden.
Op 11 januari werd ons kindje geboren, na een, op de persweeën na, vlotte thuisbevalling. Toen haar hoofdje eruit was, kon ik het gezichtje al zien en ze huilde eventjes. Mijn man heeft haar vervolgens opgevangen en op mijn buik gelegd. Het was een meisje! "Dag Sterre Laura", zei mijn man. De verloskundige prees mijn doorzettingsvermogen en mijn krachtige perstechniek, want Sterre was in een minder gunstige houding geboren: in achterhoofdsligging, met het achterhoofd achter, of zoals het in de volksmond ook wel genoemd wordt: een sterrenkijkertje! Kon het nóg toepasselijker?
Iedereen die naar de achtergrond van haar naam vraagt, vertel ik dit verhaal en ik kan er maar geen genoeg van krijgen!

Inmiddels is Sterre van een klein frummeltje van 5˝ pond uitgegroeid tot een vrolijke baby van negen maanden met een bolle toet, met mij genietend van iedere borstvoeding en Rapley-maaltijd.

  • Geschreven door Yvette, moeder van Sterre

Foto van de week

2008-29b-a.jpg

Jajaja, deze hadden we nog niet: simultaan borstvoeding geven in het pierenbadje! Gefeliciteerd Susanne, deze pose is geweldig!

Susanne schrijft ons: dit zijn mijn vriendin, mezelf en de kinderen. Lekker even een slokkie in het pierenbadje op vakantie. Unieke momenten daar moet je een foto van maken dacht ik... Mijn vriendin met haar dochtertje Amy van dertien maanden en ikzelf met mijn zoontje Teun van zeven maanden.

Deze week niet zoveel foto's, komt vast door de vakantie! We plaatsen ditmaal alle foto's die we deze keer kregen. Omdat het de laatste keer is? Nee hoor; we plaatsen ze omdat ze stuk voor stuk weer prachtig zijn en zo mooi laten zien hoe intens de band is tussen moeder en kind en hoeveel de borstvoeding betekent voor deze moeders.

Is het echt de laatste keer? We waren het wel van plan: we doen het nu ruim een jaar, we hebben honderden foto's gekregen en op de site gezet, en we dachten dat het wel even mooi geweest was.
Toch twijfelen we. Moeten we wel echt stoppen?

Vertel ons wat jij er van vindt! Stuur je mail naar de fotoredactie: fotoredactie@borstvoeding.com met jouw argument waarom je vindt dat de foto van de week moet blijven. Of met jouw argument waarom de foto van de week wel weer even genoeg is geweest. Stuur ons dan ook de mooiste vakantiefoto!
De meest steekhoudende argumenten publiceren we, mét de foto die het meest vakantie uitbeeldt. Ergens in september!

Maar nu eerst nog een paar prachtige plaatjes. En volgende week? Kom maar kijken, want we gaan wel door met de wekelijkse verrassingen :-)

2008-29b-b.jpgBorstvoeding in het water en borstvoeding op het water! Lillian schrijft: dit is een foto van mijn dochtertje Laurine (nu zes maanden, op de foto vier maanden). Ze drinkt heerlijk aan mijn borst, terwijl we een boottochtje met de sloep door Friesland maken. Omdat het toen erg warm was heb ik haar lekker vaak aangelegd.

2008-29b-c.jpgEen mooie close-up van Jelte. Lonneke: Jullie hadden het al vaker aangekondigd, maar aankomende week is het dan zover, de (voorlopig) laatste fotogalerij. Nog nooit een foto ingestuurd, maar dit kan ik toch niet aan mij voorbij laten gaan.
Bijgevoegd zien jullie een foto, vorige week genomen, van mijn zoon Fedor-Jelte van veertien maanden.

Na een prima zwangerschap, pijnlijke KS en tranentrekkende kraamtijd, begint het grote genieten met een week of tien. De bv loopt als een trein: geen kloven, spruw, tepelhoedjes of slechte-aanhap-praktijken. Jelte is een echt natuurtalent, en in de maanden die volgen kampioen clusteren. Na een succesvolle voedselintroductie ŕ la Rapley met zes maanden, blijft de BV een belangrijke plaats innemen in ons leven. Veel indrukken op gedaan? even bij mama aan de borst; naar gedroomd? lekker bij mama en papa in bed slapen onder het genot van een slokje. Voor het slapen gaan? bij mama aan de borst, de ogen dicht en drinken maar.
Na een jaar BV, drinkt Jelte steeds meer slokjes tussendoor maar de ochtend- en avondvoeding zijn nog steeds een goed begin c.q. afsluiting van de dag. We hopen samen nog jaren hiervan te blijven genieten.

2008-29b-d.jpgBorstvoedig in Kenia. Aafje: Iedereen heeft van Yfke genoten; ze keken hun ogen uit naar zo'n kleine mzungu (blanke), en Yfke heeft ook genoten, van de mensen en de kinderen, de aandacht, mamma altijd in de buurt (thuis werk ik vier dagen), de aapjes, het eten en zelfs het weer. Borstvoeding is daar zo gewoon dat ik niets opmerkelijks heb meegemaakt, maar zonder bv had ik de reis niet durven maken. Ik moet er niet aan denken dat ik constant had moeten opletten op voldoende schoon water bij de hand en in restaurants of de glazen wel schoon waren etc. Ik stuur je een fotootje van (slapen na) het voeden in het open (voetbal-)veld. Niemand die keek. Probeer dat in Nederland maar eens!

2008-29b-e.jpgReeblauwe ogen... Ester: Ons kleine mannetje Rico is hier ruim vijf maanden en ik voed hem met heel veel plezier. Ik moet wel toegeven dat het kolven (op het werk) nou niet echt mijn hobby is, maar als ik dan weer in die dankbare blauwe oogjes kijk als hij lekker ligt te drinken dan denk ik... ach wat nou moeite?? Ik vind het voeden heel speciaal, wij genieten met volle teugen :-)

2008-29b-f.jpgBij het droomkasteel. Iris: Hierbij een van onze mooiste vakantie foto's gemaakt op 6 juni in Frankrijk bij het kasteel Chambord in de Loire, onze eerste vakantie met zijn viertjes.
Deze foto is voor mij het bewijs dat borstvoeding echt overal kan en hoe makkelijk het is. Ik zou ook niet weten hoe ik het had moeten doen met flesjes opwarmen e.d. eigenlijk ook geen ervaring mee... ook niet bij mijn zoontje die ruim een jaar bv heeft gehad.
Nora ons tweede kindje is hier ruim zes maanden (30-11-07) en we genieten nog volop van de borstvoeding, ze drinkt sinds drie maanden volledig aan de borst, daarvoor heb ik veel gekolfd en dit langzaam afgebouwd, onder begeleiding van een lactatiekundige, omdat ze niet goed aan de borst dronk en telkens net niet genoeg aankwam. Ik ben zo blij dat het uiteindelijk gelukt is en dat ze nu alle voedingen live drinkt, ik hoop dan ook dat ze dit nog heeeel lang blijft doen.

2008-29b-g.jpgOok over de grenzen! Loes: hier zien jullie onze zoon Samory, inmiddels zes maanden en net begonnen met bijvoeding. We bieden hem stukken groente en fruit aan en hoewel hij er tot nu toe nog niet echt veel van heeft binnen gekregen, geniet hij enorm van het voelen en proeven! We wonen in Duitsland en hier is de Rapley-methode volledig onbekend. Ik krijg dan ook veel vragen en vooral ook kritiek van andere moeders, verloskundigen en kinderartsen die er nog allemaal van overtuigd zijn dat gepureerd voedsel het beste is. Dat maakt mij soms best onzeker. Gelukkig is er dan weer jullie site, die me sterkt in de overtuiging dat ik het goed doe! Hartstikke bedankt & ga zo door!

2008-29b-h.jpgBeeldende kunst, een mooie afsluiter. Judith: Hierbij stuur ik jullie trots mijn eerste boetseerwerk op. Ik zocht een manier om me lekker te kunnen ontspannen en ben dus gaan 'kleien' want dan moet je wel op de stoel blijven zitten. Omdat ik altijd enorm genoten heb van het borstvoeding geven, wilde ik er een beeldje van maken ter herinnering aan het fijne gevoel. Voor de eerste keer is het een heel aardig beeldje geworden!


Meedoen?

Woensdag fotodag! Heb jij ook zo'n prachtige foto van je kleintje? Wij kiezen elke week de allerliefste foto en plaatsen die op woensdag. Kijk hier voor meer informatie

Onder de sluier

verhaal-43-shafiya.jpgIk wist het meteen: ook dit keer zou ik er alles aan doen om mijn kleine ukkie borstvoeding te gaan geven. Dat dit dus betekende dat wanneer ik weg zou gaan, ik moest kolven of een plekje moest zoeken zodat niemand mij zou kunnen zien om borstvoeding te geven, dat nam ik maar voor lief.

Ik zelf vind het niet storend als ik een vrouw zie voeden in het openbaar. Sterker nog, ik vind het zo vreemd dat wij in Nederland het heel normaal vinden om een vrouw op een enorme poster te zien hangen in lingerie of topless te zonnen, maar voeden in het openbaar zou dan ongepast zijn of zelfs onsmakelijk? Ik als 'bedekte' moslimvrouw zou niet open en bloot voeden maar onsmakelijk zou je dit toch zeker niet kunnen noemen, iets wat het meest natuurlijk is om te doen.

De zomer begon vroeg dit jaar.
Daar zat ik heerlijk op een bankje in het zonnetje. Mijn oudste zoon speelde in het zand en had alles behalve zin om naar huis te gaan.
Moessa, pas vier maanden, lag heerlijk te slapen in de wandelwagen. Ik werd toch een beetje zenuwachtig omdat ik geen gekolfde melk bij me had, en bovendien was het al een tijdje geleden dat hij zijn laatste voeding had gehad.

Nou maar hopen dat hij nog even een slaapje zou doen en natuurlijk op dat moment Waaa Waa Waa. Hij had duidelijk trek en de tijd rekken met mijn pink was duidelijk niet meer te doen. Nee, hij wilde mamamelk. De oudste uit de zandbak halen verdrietig dat zijn zandbak avontuur vroeg tijdig wordt verstoord.
Moessa huilend in de wagen want ja die wil mamamelk, en wel nu! En ik natuurlijk zwetend thuis aankomen. Nee dat was geen optie.

Ik pakte Moessa uit de wandelwagen. Gelukkig had mijn tuniekje een laag decolleté zodat ik hup mijn voedingsbeha losmaakte. Mijn hoofddoek van lichte stof, daar kon hij mooi onder en hij dronk gulzig.

Daar zat ik in het zonnetje op een bankje met mijn ukkie tegen me aan.
Ook ik genoot op mijn manier van voeden in het openbaar.

Shafiya


Meedoen?

Zaterdag verhaaldag! Heb jij ook zo'n prachtig verhaal over je kleintje? Wij plaatsen elke zaterdag het mooiste verhaal.
Kijk hier voor meer informatie
 

Zelf eten - kindgerichte manier van bijvoeden na zes maanden

Olivier, geboren in maart 2007, is onlangs, na zes maanden uitsluitend moedermelk gedronken te hebben, begonnen met het eten van vast voedsel. Margot geeft Olivier van het begin af aan bijvoeding volgens de kindgerichte manier, ook wel de Rapley-methode genoemd. Zowel Margot als Olivier zijn er zeer enthousiast over dat Olivier zélf zijn eten ontdekt en dat hij helemaal zelf de regie in handen heeft. Margot laat ons regelmatig zien hoe Olivier zelfstandig leert eten.


 

Lang(er) borstvoeding geven; een pleidooi voor meer openheid

Vroeger was het heel vanzelfsprekend om langer dan zes maanden borstvoeding te geven. De komst van kunstvoeding zorgde ervoor dat moeders een keuze kregen: borstvoeding was niet langer noodzaak, want er was een alternatief dat je kon kopen in de winkel. Kunstvoedingsfabrikanten deden hele generaties ouders geloven dat kunstvoeding beter zou zijn dan de moedermelk. Steeds minder moeders kozen voor borstvoeding en veel kennis die voorheen van moeder op dochter werd doorgegeven, raakte vergeten.


 

Borstvoeding, de eerste dagen. Gaat het goed?

Je bent nog maar net bevallen en je hebt nog maar een paar keer je kleintje aan de borst gehad. Hoe gaat het nu verder? Doe je het goed en waar moet je nu precies op letten om te weten of je het goed doet? Loop dit lijstje eens rustig door. Heb je een vraag? Zoek een deskundige of stel je vraag op het borstvoedingsforum