banner_bvcom.jpgbanner_webshop.jpgbanner_graphico_nederlands.jpgbanner_bvcomapp.jpgbanner_bmbbv1.pngbannerlivredme2.png

hchtng-3.jpgStel je eens voor… Je was een maand of negen omhuld door het lichaam van je moeder. Er was een constante stroom van prikkels. Er was de beweging van haar lichaam. Er was het geluid van haar hart, van het stromen van haar bloed, van het geborrel in haar darmen. Je hoorde al vanaf ongeveer zestien weken stemmen van de mensen met wie ze veel tijd doorbracht, misschien haar zingen, het muziekinstrument van je grotere broertje of zusje, de muziek die je papa graag opzette.

regulatie1.jpgMijn zoontje van zes zit op zwemles en dat vindt hij hartstikke spannend. Hij doet het prima, heeft altijd veel plezier in het zwembad, maar vindt het ook elke les opnieuw weer spannend. Dat begint al voordat we gaan ('mama, ik wil niet zwemmen'). In de auto op weg naar de zwemles ('ik vind het spannend'). En tijdens het omkleden ('ik wil echt niet zwemmen').
Achteraf hebben we het er dan over hoe het was gegaan, hoe het hem was gelukt om, ondanks dat hij het spannend vond, zoveel plezier te hebben en goed zijn best te doen.

Laatst gaf hij daar zo'n mooi antwoord op, wat de inspiratie opleverde voor dit artikel. Hij vertelde klip en klaar hoe hij dat deed. Een prachtig voorbeeld om een ingewikkeld begrip als zelfregulatie uit te leggen. Want dat is namelijk wat hij deed. Hij legde me uit hoe hij zichzelf geruststelt in een spannende situatie: 'Nou, als ik dan bij het startblok sta, zeg ik tegen mezelf: Kom op Joris, je kunt het! Je hebt het al eerder gedaan. Dat gaat je lukken! Kom op, je kunt het!'

huidcontact-5.jpgNet na de geboorte krijg je je baby meestal lekker op je buik. De meeste ouders vinden dit vroege huid-op-huid-contact fijn en weten dat het helpt om de baby op temperatuur te houden. Sommigen weten ook dat het helpt om de borstvoeding goed op gang te brengen. Veel minder bekend is het dat lichaamscontact ook belangrijk is voor de ontwikkeling van de hersenen en het hormoonstelsel van de baby. En voor de hechting met de ouders. Lichaamscontact vermindert stress bij de baby, niet alleen tijdens dat bijzondere moment net na de geboorte, maar tijdens het hele eerste levensjaar. Het kan zelfs ziekte op latere leeftijd voorkomen.
Rachel Verweij doet hier verslag van haar onderzoek 'Hongeren naar huidcontact: aanraking bevordert neuro-endocriene ontwikkeling van baby's.'

hchtng-16.jpgSoms sla ik linksaf als ik naar rechts moet. De route naar school doe ik op automatisme en als ik dan naar de supermarkt ga, neem ik toch per ongeluk de afslag naar school. Een brein zit vol met dergelijke ingesleten patronen. En dat gaat niet alleen om praktische zaken zoals de weg naar school vinden of het schakelen tijdens het autorijden. Ook stressreacties of juist het kalmeren of in slaap vallen, volgen een voorkeursroute.
Als een huilende baby snel wordt gekalmeerd, wordt er als het ware een snel, efficiënt pad gebaand van stress naar rust.

hchtng-14.jpgAl in de baarmoeder zuigen sommige kinderen op hun duim. Dit wekt de indruk dat het zuigen op een duim of speen de natuurlijke manier is om in de zuigbehoefte van kinderen te voorzien. Volgens cultureel antropologe, Katherine Dettwyler, is dit niet juist. Zij redeneert dat kinderen alleen naar vingers en dergelijke grijpen als de borst niet voorhanden is. Zodra een kind geboren is, dient de zuigreflex zich te richten op de borst. Hierdoor krijgt het kind voedsel en afweerstoffen binnen en wordt door het zuigen de hartslag en bloeddruk van het kind verlaagd.

hchtng-13.jpgGoed dat er aandacht is voor de 'huilbaby's'. Jonge ouders leren niet meer hoe op een natuurlijke manier om te gaan met hun baby. Het sociale vangnet is verdwenen. Oma's, vriendinnen, de buurvrouw, iedereen is aan het werk.
Adviezen van zorgverleners zijn vaak gericht op wat je niet moet doen (dragen, troosten, voeden) en al snel grijpt men terug naar het jaren-vijftig principe van rust en regelmaat waarbij de baby, in isolatie, het huilen vanzelf wel af leert!

hchtng-9.jpgIk krijg van een kennisje een tip over een artikel over slapen in de nieuwe Weer geen oog dicht gedaan, Viva Mama, een tijdschrift voor hippe jonge moeders.
Na het lezen lopen de koude rillingen nog over mijn rug. Het gaat over terror-baby's die papa en mama 's nachts wakker houden. Urenlang, totdat de wallen onder hun ogen tot op hun knieën hangen.

nwsbrcht-langerbv.jpgLactatiekundigen-ibclc Stephanie Sanders en Marianne Vanderveen schreven een reactie op de (concept) richtlijn 'Aanpak van excessief huilen bij zuigelingen' van het RIVM [2007]. Het RIVM is de overheidsinstantie die voor de jeugdgezondheidszorg de Nota Aanpak excessief huilen, 2007 - versie ActiZ moet beoordelen; men staat op het punt deze goed te keuren. De borstvoedingdeskundigen maken zich grote zorgen over de daarin voorgestelde maatregelen en hebben vanuit lactatiekundig perspectief hun visie erop gegeven.

De lactatiekundigen bekijken vanuit diverse invalshoeken huilgedrag van baby's en hoe je als ouders daar op zou kunnen reageren. Zij pleiten voor meer nadruk op bekend maken van de kennis over normaal babygedrag. We weten wat normaal babygedrag is; het is al jaren bekend en door veel onderzoekers uitgebreid beschreven. In de notitie wordt uiteraard gerefereerd aan de vele [internationale] documenten die aangeven wat een goed borstvoedingsbeleid inhoudt.

nwsbrcht-draagdoek2.jpg

Bijna alles was er al: fabrikanten en verkopers van draagdoeken, mensen die geschoold zijn in het overbrengen van dragen, enthousiaste babydragende ouders en ook veel mensen die nog zoekend zijn in het dragen: is het iets voor me? Hoe doe ik het dan? Wie kan het me leren? Is het wel goed voor mijn kindje? Tot welke leeftijd kan het? Welke doeken zijn goed voor mij?

inbkrn1.jpgVanuit de vroegste oudheid werden kinderen stijf in doeken gewikkeld omdat men dacht dat het lichaampje dan goed recht zou groeien. Daarnaast was het gemakkelijk, je legde je baby stevig ingewikkeld neer en had er geen omkijken meer naar. Ook oudere baby's lagen ingewikkeld aan de kant van het veld waar de moeder aan het werk was, zo konden ze zich niet bewegen en dus niet wegkruipen. Inwikkelen gebeurde dus ook uit veiligheidsredenen, kinderen konden zich niet bezeren.

Als een baby direct na de geboorte op de buik van de moeder ligt, dan gaat hij -na een tijdje uitgerust te hebben- zelf op zoek naar de borst. Alle zintuigen worden daarbij gebruikt. Hij gebruikt zijn handjes om op zoek te gaan naar de borst, strekt de hand afwisselend uit en stopt hem in zijn mond om zo te proeven waar de tepel is. Hij gebruikt zijn armen en knieën om zich voort te bewegen, hij gebruikt zijn ogen om de tepel te zoeken, en hij gebruikt zijn gehoor om zich te oriënteren aan de hand van de stem van de moeder. Gemiddeld vindt hij binnen een uur de tepel en neemt die in de mond. Als de baby dan zelf aanhapt, gebruikt hij meestal de juiste en dus grote haptechniek. [1] [2]

Mogelijk overweeg je om je kindje in te bakeren of doe je dit al. Het inbakeren wordt soms aangeraden als een kindje 'onrustig' is of 'slecht' slaapt. Vaak zijn 'onrust' of 'slecht' slapen echter hongersignalen, of onderdeel van het normale gedrag van een baby. Een baby kan ook huilen omdat er iets met hem aan de hand is. Hij kan pijn hebben of erge buikkrampjes.
Inbakeren kan bij sommige moeders en/of kindjes problemen bij de borstvoeding geven. In dit artikel kun je meer lezen over hoe het inbakeren de borstvoeding kan beïnvloeden en wat je kunt doen om de kans op problemen te beperken.

w20170426.jpg
Voor mij één van mijn favoriete foto's. Groetjes, Carina
advertenties
sponsoren
webwinkel bestsellers
Nieuw: Horigen Chicture Dubbelzijdige Kolf
Boek: Borstvoeding van dag tot dag
Nu geen portokosten! Eten voor de kleintjes, kleintjes van 0-4 jaar leren zelf eten
Boezemvriendjes